تاکوچ من به تو، چیزی نمونده بود                   وقتی نگاه تو، ازگریه می سرود

باتوچه ساده بود، هم آسمون شدن                 وقتی که آینه ها، شعله به شب زدن

چیزی نمونده بود، تاخواب رازقی                  تا نازنسترن، تا فصل عاشقی  

چیزی نمونده بود، باتویکی بشم                     باتورها ازاین آوارگریه شم

من مثل توهنوز، باورنمی کنم                      روزی ازاین قفس،هجرت کنیم به هم

بایدسفرکنم ،ازپشت پنجره                        شاید نگاه تو، ازیادمن بره.....

حرفی نزن به من، ازموج وازنسیم               چیزی نمونده بود، تاهم نفس بشیم.....

 

سخت ترین کاردنیا، قلم دردست گرفتنه ونوشتن؛ همه می نویسن امااثرکسی به یادموندنی ميشه که طعم عشقی پاک روچشیده باشه.هیچ موجودی تا به ذره ای محبت محتاج نباشه، عملی انجام نمیده.هیچ شاعری تاعشقی نداشته باشه، ،شعری نداره ، نویسنده ها هم معشوقشون روتورمانهاشون خلق میکنن وباهاشون زندگی میکنن ومیمیرن.....

هرچیزی دلیلی برای بوجودآمدن داره ودلیل نوشتن من کسی نیست جزتو!تویی که هنوزنمیتونم بگم شناختمت.

شایدباورت نشه اماسوارهایی بودن که بادیدنم ازاسب به زیرافتادن،خیلیهابودن که کمربه ویران کردن بقیه بستن اماتابه من رسیدن خودشون ویران شدن.اماتوتزمن به عشق سزاوارتری.مید ونی چرا؟چون من هنوزتوروندیده، ازاسب به زیرافتادم،

چشمهایت راندیدم وشهلائی اش مراگرفت، لبهایت رانبوسیدم اماسرخی اش آتش به قلبم زد...........

ازتودرذهنم فرشته ای ساختم زیباوباوررناپذیرامادست یافتنی.عاشقانه هایم راباتوداشتم

باتونفس کشیدم، باتوماندم، باتودیدم،،باتوشنیدم، وباتوزمزمه های عشق راسرودم... 

هرکسی برای تقسیم عشقش بامن اومد یه جوری دست ردبه سینه ش زدم تارویاهام روپرپرنکنه.امالپ مطلب یه چیزبود، اونم اینکه قبلا کسیکه ندیده عاشقم کرد،قلبم رواجاره کرده.گفتن ما2 برابرمید یم!گفتم اجاره به شرط تملیک بوده.گفتن فسخش کن، بزن زیرش، گفتم این قرارداد دیگه بامرگ هم فسخ نمیشه.عشقم روبه مسخره گرفتن وگفتن دیوونه ای که عاشق ندیده هایی! آره؛ندیده ها، ارزش عشق ندارن اما

معشوق من ارزش نثارقلبم روداره...................

چشمهایم هنوزوامدارنگاه توست،قلبم سرشارازعطررازقی هاست؛ رزعشقی که به من داده بودی راهنوزدارم، باآنکه خشکیده اما هنوزعطرروزاول رابرایم دارد.می خوانمت وشعرهایم فریادت میزنند؛ دستم رابگیر، بگذارباورکنم ناله هایم رامیشنوی آغوش گرم وپرمهرت رابرایم بازکن که برای گریه کردن می خواهمش، نگاهت رابه کسی نبخش که برای سجده، جایی مقدس ترازچشمانت ،تیافتم........

درجان عاشق من،شوق جداشدن نیست        خوکردهُ قفس را،میل رهاشدن نیست

من باتمام جانم، پربسته واسیرم                     ابیدکه باتوباشم، درپای توبمیرم  

   عهدی که باتوبستم، هرگزشکستنی نیست     

                                                     این رشته تادم مرگ، هرگزگسستنی نیست

به این مردم بی عشق بگوکه عشق چیست؛بگوبامن چه کردی که عاشقت شدم، شایددیگرزخم زبانم نزنند.......

توزمان بی خبریم ازعشق، قلب پرمهرت روبهم هدیه دادی.واون روزنفهمیدم چی روبهم بخشیدی اما حالا:

چونکه ازهمیشه دیوونه ترم، چونکه آبروی عشق رومیخرم، چونکه بدجوری سزاوارتوام، حالاکه حوصله توسرمیبرم:بامن باش.......

باش تابهتروبهترباشم                               باش تاازاین همه سرباشم

باش تاهق هق من بندبیاد                           باش که چشم من آفتاب رومیخواد.........

میترسم ازغلط بودن افکار، میترسم ازفکراینکه مباداشعری که لرزه براندام هرموجودی می انداخت، برتوبی اثرباشد......

گفتم صدایت کنم شایدبشنوی ندای قلبم را،غافل ازاینکه:کری!گفتم اگرعاشق بودی که هیچ، وگرنه به هرشیوه جلویت دلربایی می کنم تاسرانجام مرغ دلت رااسیرم سازم،اما توکوری.ازتوانتظارشنیدن حرف دل داشتم اماتولال بودی ومن نمیدانستم.....

می گویندجواب کلوخ، سنگ است جواب پاره سنگ چیست؟جواب دل سنگ چیست؟چواب عشاق دربه درپشت درخانه چیست؟گفتم دل سنگ داری ولی خودمتهم به داشتنش شدم.بگووبگوکه راه همان بودکه ازاول باهم شروع کردیم.بگوکه قدم درراه کج نگذاشتیم.......

آه ای خدا،دردآشنا،بی اومگردانی مرا      دراین جهان بی وفا،ازعشق لبریزم نما

آخرچرابااین همه لطف وعطا من رازاوکردی جدا

                                           عشقش نشانم دادی ومهرش به دل کردی عطا

آخردل بی تاب من، بی اوچه سان شادی کند

                                           بی دست پرمهرودلش، بایدعزاداری کند

قلبم به سان تکه های شیشه ای صدپاره است

                                           اززهرهجریارخویش،درگوشه ای افتاده است

آخردلم بشکست زان نازکدل شکّرسخن

                                              گویابه جای عاشقی ، این گونه می باید شدن.......

بازهم ناگفته های عشق روبه اسم شعرسرودم وریختم ته متن.دلی که به عشقی زنده نیست، مرده بپندارتاشایدمعجزۀعشق دراواثرکند...........   

 

 

  
نویسنده : soltane ghalbet ; ساعت ۳:۳٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۳ آذر ،۱۳۸۳