عاشقانه های من:                                                                                                              

امشب تو سینه قلبم ازعشق توغوغامی کند                                                                   

وزشوق دیداررخت امروزوفردامی کند

صدبارگفتی که بیامن آمدم نزدتولیک                                                                          

هربارافتادم زپابهرتماشای شریک

من دلبری ازدلربایان جهان خاکیم                                                                              

ازخوبرویان جهان کم نیستم خودشاکیم

شاکی ترازفرهادم وشیرین ترازشیرین او                                                                    

مجنون ترازمجنون مشوشیرین ترازشیرین مگو

درعاشقی فصلی نوام دردلربایی چیره دست                                                                 

روزی دهم عشق خودم برآنکه قلبم راشکست

شورونیازقلب من نجوایی ازفریادتوست                                                                      

این زودترمی خواستی جام جهان دردست توست

یادتوآتش می زندجان ودل بیمارمن                                                                            

ای عشق من پاینده ام تاکه توباشی یادمن

یادعزیزان بهرماآتش زدن برخانه است                                                                       

این خانه آن میخانه ی بی باده وویرانه است

دلخون مشوازاینکه روزی دل زمهرت پاک کردم                                                          

من بی مهاباقلب خودراسینه ی افلاک کردم

هرکوعزیزش داشتی درخانه ی عشق دلت                                                                   

بت کن دلش رادردلت غافل مشوازمرحمت

  \\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\

زهوس پرسیدند                                                                                                   

توچرازادمیان بیزاری                                                                     

یاچرادردل هرکوروکری                                    

آتشی می نهی ازعشق فروزان چون ماه

توی خلوتگه عشاق زمان                                                                           

تویی آن واسطه ی شوم وخراب                     

گفت:من عاشق لیلی بودم                                                                                     

باخیالش شبها                                                                  

 شادمی آسودم                                                

ولی اورفت ورهاساخت مرا          

بعداومن هم بانام جنون                                                            

هوسی گشتم دراین دنیا                

   $$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

شعرهای بالاسروده های خودم بود.تازه ی تازه.مربوط به روزسه شنبه 26 آذر83.ساعت 10:12

وحالااصل مطلب:                                                                      

همه دلشون می خوادبه کسی دل ببندن که اگه روزی بهشون گفت:"دوستت دارم"واقعی باشه.ازته

دلش گفته باشه.اما مگه تواین روزگارهزارچهره آدم یکرنگ هم پیدامیشه؟ تواین روزها حتی خودت

هم به خودت دروغ میگی!جلوکسی که دوستش داری زبونت بندمیاداماجلوآدمهایی که بودونبودشون

برات فرقی نمی کنه بلبل زبونی می کنی!                                                                     

بیمارخنده های توام بیشتربخند                                                                 

خورشیدآرزوی منی گرمتربتاب                    

کم کم دارم ازیه چیزمطمئن میشم اونم اینکه پیداکردن وداشتن یه عشق حقیقی محاله.ازبس که نامردی

دیدم.بهتئه بریم توعالم خیال تا حداقل بشه یه کم به این زندگی خوش بین شد:                           

می خوام ازعشقی بنویسم که همیشه آرزوی داشتنش روداشتم.اماازترس اینکه مبادااون هم مثه مردم

این روزگارنامردازآب دربیادجرات دیدنش روندارم.تورویاهام به آدمی علاقه مندشدم که نه دروغ گفتن

 بلده ونه دیدن عذاب دیگران براش خوشآینده. توخیالم باکسی زندگی میکنم که من روفقط به خاطرخودم

 دوست داره ومیخواد نه مسائل جانبی مثل زیبایی پول موقعیت اجتماعی و........                        

آرزوم این بود که جایی زندگی کنم که آدمهامعنی کلمه هایی روکه شبانه روز ازشون استفاده میکنن

 بفهمن امامتاسفانه دارم جایی نفس میکشم که هواش پرازدروغه تاحدی که دیگه داره خفه م میکنه.

حرف اول وآخرروپول وپارتی میزنه.اولهافکرمیکردم این حقه بازیهافقط تومسائل حاشیه ای زندگی ماست

حالامی بینم وحشتناکترین اهریمن که تاته وجودآدم رونابودمیکنه دروغهاییه که راجع به عواطف واحساسات

 بهت میگن.دوست داشتم عشق(حتی به زبون آوردن کلمه ش)مقدس بوداماچیزیه که وردزبون هرکسی شده.

مثه قسم خدا وپیغمبرکه نقل هرمجلسیه.(بااینکه میدونن قسم دروغ می خورن)گفتن دوستت دارم هم شده جمله ی

کلیشه ای ودلچسب این روزها.ولی اگه ته دلشون روبخوای می بینی تنهاحسی که واقعانمی شناسن

 همین عشق وعلاقه ست.

 

  
نویسنده : soltane ghalbet ; ساعت ۱۱:٠٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٦ آبان ،۱۳۸۳