و........

ديروز تو را در ميان ابرها ديدم، مي خوستي براي كوير زند گيم باران باشي، تويك روياي نديده اي، سربه ديوار مهرت مي گذارم وپشت نرده هاي خيال يك آرزو آنقدر مي نشينم وآنقدر مي نويسم كه بيايي.

بيا، اگر نيايي نهالهاي جوان وجودم راچه كسي آبياري خواهد كرد؟ كدامين دست نوازشگرموج گيسوانم رابه رقص خواهدآورد؟ زانوهايت رامي جويم كه سربر آنها بگذارم وآغوش گرمت را كه درآن آرام گيرم.فقط يك شب به خواب چشمان منتظرم بيا تا روياهايم با تورنگ شادي گيرد.......

         هر چه كردم نشوم از توجدا بدتر شد               از دل ما نرود مهرووفا بدتر شد

         مثلا خواستم اين بار موقر باشم                      وبه جاي تو بگويم كه شما بدتر شد

        اين متانت به دل سنگ تو تاثير نكرد                  بلكه برعكس فقط رابطه ها بدتر شد

       آسمان وقت قرار من وتو ابري بود                    تازه با رفتن تو وضع هوا بدتر شد

       چاره درد، دوا نيست كه حال بد من                     بي توباخوردن داروودوا بدتر شد

       روي فرش دل من جوهري از عشق تو ريخت      آمدم پاك كنم عشق تورا بدتر شد

مي بيني كه هنوزبرايم بهتريني؟ مي خواهم تفسيرت كنم، مي خواهم عاشقان پاك را تفسيركنم، چرا كه خوب مي داني داغ عشقت رابه جان دارم. تورادوست دارم اما براي رسيدن به تو اشكي نخواهم ريخت، به تو گل سرخي هديه نخواهم داد و هرگز نخواهم گفت كه: دوستت دارم، اما بدان اگر اين همه خدارا دوست دارم براي زند گيست، وزندگي رابراي عشق، عشق رابراي تووتورا به خاطر خود دوست مي دارم چرا كه اگرتو نباشي ديگر من هم نيستم......

فرياد مي زنم كه اگرعزت به قناعت است وذلت به طمع، ذلت عشقت رابه عزت ديگران نمي فروشم چون قناعت در عشق تو داشتن، بي معني است.عشقت را فرياد بزن و بهار آشناييمان رابه تابستان محبت برسان اما هرگز طعم پائيز جدايي و زمستان اندوه را به كاممان نچشان. اگرروزي شنيدي كه سلاممان بهانه است وعشقمان دروغي جاودانه باور نكن اما در اين سخن ترديد نداشته باش كه آنكه صادقانه با تو درد دل مي كند، هاي هاي گريه شبانه است.........................

   من از چشمان خود آموختم درس محبت را     كه هرچه دل به ياد آرد به جايش ديده مي گريد

 

  
نویسنده : soltane ghalbet ; ساعت ٥:٠٦ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٩ اردیبهشت ،۱۳۸٤