۱

به نام آفريننده جدايي براي شيرين تركردن لحظه ديدار، به نام نقاش عشق بر پرده وصال، به نام پرستوي سرگردان عشق وبه نام اوكه آهم راشنيد وتورا برايم فرستاد..........

قلم به دست، كنار صفحه لحظه ها، روي برگي ازشقايق، دل سپرده به باد، گاه مي نويسم ازسكوت، گاه از خطهاي فاصله، گاه از جدايي وزماني از وصال، درهر حال لحظه اي فارغ از يادت نيستم؛

آمالهاي محال اما شيرين را سان مي بينم، قطارزمان يك يكشان را مي برد تا به تو رسيد، گفتم كاش امتداد لحظه ها تكراربا تو بودن بود، كاش مي شد سرنوشت راازسرنوشت.......

كاش همچوقطره اشكي ازديده گانت زاده مي شدم وبرگونه هايت بوسه مي زدم ودر سرخي لبانت جان مي سپردم. گفتي همواره پيش ديده مني پس چرا تا به حال نديد مت؟

  درزمين به هر كه مي رسي، خنجري ميان مشت خودنهفته است  

                                       پشت هرشكوفه تبسمي، خار جانگداز حيله اي شكفته است

  آنكه باتومي زندصلاي مهر، جزبه فكرغارت دل تو نيست

                                       گرچراغ روشني به راه توست، چشم گرگ جاودان گرسنه است

  درون باغ بي ترانه زمين، ساقه هاي سبزآشتي شكسته است

                                      لاله هاي سرخ دوستي فسرده است، عشق جان سپرده است

   غنچه هاي نورس اميد، لب به خنده وانكرده مرده است

                                       پرچم بلند سروراستي، سربه خاك غم سپرده است

اي كاش بودي تااين جاده ها باآمدنت بي انتها تر مي شد؛ مي داني كه زمزمه هاي دلتنگي ام با آمدنت به خط پايانش مي رسد وخيالم از دويدن در خط سرگرداني نجات ميابد وشبنم چشمانم برگلهاي پژمرده عشق، طراوتي دوباره مي بخشد.صادقانه به لحظه ها دل بستم تا روزي طعم شيرين باتوبودن رااحساس كنم.التماسم به عقربه ها براي تندتررفتن تا فرارسيدن روز موعود وسرشار شدنم از عطرنگاهت بر كسي پوشيده نيست، دلت مي آيد انتظارم رابه جاده هاي غريب پيوند دهي وشربت وصال رابه زهرهجربياميزي؟

پرستوي هوايم باش ومعناي عميق واژه هايم، به سرخي اين گل عاشق هميشه مشتاق، گوشه چشمي كن، مرا به عالم دلوا پسي نبر، عشق سوزانم را پذيرا باش چرا كه بر دروديوارهر محمل نوشتم به اميد آنكه شايد روزي بگذري و به خاطرم آوري......

بدان كه هميشه فقط يك عكس، يك ياد، يك خاطره وتنها نام عشق است كه مي ماند.

  فروغ روشن شبهايم، سحرگاه شب يلدايم،هراس جان غم بيهوده بودن است پس بيا واميد روشن شبهاي من باش""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

  اين روزها كه عاطفه پيدا نمي شود                      درياچه نگاه تو دريا نمي شود

  اين چهره هاي غم زده دربحرآرزو                      با اين خطوط وازده زيبا نمي شود

  با اين شعارهاي بي درو پيكر كه مي دهيد              ناني براي سفره مهيا نمي شود

  چيزي بگو اگرچه به جايي نمي رسد                    هر زاغ شوم شبزده عنقا نمي شود

  باور كن اي تمامي فريادهاي من                         " آدم دوباره عاشق حوا نمي شود"

 

  
نویسنده : soltane ghalbet ; ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٩ اردیبهشت ،۱۳۸٤