۱۲

سراينده ليلي احساس مجنون را مي شناسي؟ حالا درحال خواندن كلامي از او هستي، يكي از هزاران نامه اي كه به شوق ليلي مي نوشت به رويت باز شده پس بيشتر قدر خودت را بدان!

                  اگه احساسمو مي فهميدي             اگه اوج غصه مو مي ديدي

                  اگه مي خواستي بموني عاشق       پيرعالم رو جوون مي ديدي 

                                           قلبتو دوباره مي بخشيدي

                  اگه جونم سپربلا نشد                  اگه عشق به كاممون روانشد

                  اگه ديدي عشقمون واهي بود         بهترازاين واسه ما دوتا نشد

                                         عشقتو چه بي ريا مي ديدي

                 اگه فرصتي دوباره خواستي           زمهريري توي گرما خواستي

                 تيشه فرهادرابردست گير              همچو مجنون شو چو ليلي خواستي

                                       دردعشقو در كه تو مي ديدي

                 نه گناهكارونه بي تقصيريم            من وتو بازيچه تقديريم

                هردوتوبيراهه ويرون عشق           هردوبااحساس خوددرگيريم

                                       توبگوازچه كسي رنجيدي

                دل من دربه دركوي توبود             دست در پيچش گيسوي تو بود

               عشق من باتومثل بود،چه سود         دل تو جايگه ماتم بود

                                        نازدراوج وفا مي ديدي

               اگه اوج خنده هات منم كه هيچ         اگه لبخند صدات منم كه هيچ

               اگه خواستي باشي بامن همسفر        باش اما بي تواين منم كه هيچ

                                        اوج احساس منو فهميدي؟

نوشتن، عرق ريختن روح درپاي تو بود، تويي كه نمي شناختمت؛احساس، آب شدن در وجود تو بود، تويي كه نمي ديدمت؛ قلب، تپيدن به شوق ديدار تو بودو گوش، ا لتماس شنيدن نجوايي از تو، تويي كه نمي شنيد مت؛ چشم، منتظر شدن وديدن رهگذران به شوق ديدن تو بود، تويي كه نمي ديدمت؛ دست، تمناي فشردن انگشتان ظريفت راداشت، پا،تواني براي رسيدن به سرمنزل تورامي خواست،عقل، ديوانه توبود، لب، عشق بوسه اي ازآتش لبهايت را مي خواست، ديده، نورمي خواست براي بهترديد نت وگوش، موجي براي زيباتر شنيد نت، شعر، كلامي براي بهترسرو د نت وآغوش ، جايي براي گرفتنت.............

در حسرت ديدارت آواره ترينم، كافي نيست؟ درد عشقم را به كه بگويم كه باور كند؟

علاقه شديد قلبي، كه اگربربرف بنويسي آب مي شود، به گل بگويي پرپر مي شود، سنگ راخاك مي كند ودل سنگ رانرم، برقلبم نوشتم وخون گريست اماباقي ماند،حال مي خواهم برروي كاغذ اسيرش كنم تا پايدار بماند، تابداني كه هميشه دوستت دارم؛اما دلم به حال كاغذ هم مي سوزد، چون گنجا يشي بيشتر از چندخط حرف عاشقانه ندارد.اين قصه ي يك عشق است اما نه عشقي زودگذر، عشقي كه عمري مي ماند چون در قلبها اسير است حتي درقلب تو، تويي كه شايد سنگدل ترين موجود باشي............

َ           "  اگر مجنون دل ديوانه اي داشت       دل ليلي از او ديوانه تر بي‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌    "     

 

 

  
نویسنده : soltane ghalbet ; ساعت ٤:٥٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٩ اردیبهشت ،۱۳۸٤