آره؟

 باز هم من و تنهایی هایم.......                                                                                                    

عشق یعنی درصداقت باتو،یاری داشتن             عشق یعنی دردل وجان اسم توبگذاشتن            

عشق یعنی تکروی دریادواحساس رفیق              لحظه ای راهی شدن درکوی عشاق شفیق       

نام خودرابرزبان عاشقی بگذاشتن                     بریکی عاشق شدن بردیگری دل داشتن          

درره معشوقه ات جان رابه کف قربان کنی         پشت سرشیرین وفرهادی به دل ارزان کنی     

بهرروزبی کسی تنهاکس ماباشی و                    قهروبداخمیٌ عشاقی توبرزندان کنی              

روزراهمچون سیاهی شب هجران کنی                هرچه بردل بی من افتد،باعدوآن سان کنی      

عشق یعنی اوج پروازفرشته تاخدا                      عشق یعنی باتوتاآخرولی ازغم جدا                 

عشق یعنی پرکشیدن تادل شیدای تو                    عشق یعنی نام توبردن،شدن شیدای تو            

        لحظه ای بامن نشین وقلب سوزانم ببین                عشق رادرتاروپودم بین،به دورازقهروکین     

مهرخودرایک زمان اندردل من کاشتی                 لیک خودای سنگدل قلب مرابرداشتی؟          

باورت کردم به روزوشب که غمخوارم شوی         یارمن باشی نه آنکه خوددل آزارم شوی        

باوجودخوبرویی یاکه زشتی وبدی                       من بگویم عشق یعنی نام توبرهرلبی......       

یادت هست که برایم خواندی:                                                                                                       

وگهگاه دوخط شعری که خودناچیز است وگویای همه چیز،وای برمن اگرتوآن گم کرده ام باشی

میگفتی وقتی این ترانه رامی خوانی بی اختیارمن رابه یادمیآوری، بازهم به خاطرآوردی؟                              

آه که چه بی صداشکستی،اول خودراوبعدمن را،چه بی صدادلم راشکستی،دلی که تازه پرپرت شده، دلی که تازه زمزمهُ عشقت رادرخوداحساس کرده.......                                                                                      

داشتم فراموشت میکردم امابازدوباره دیدمت توغمهاغوطه ورشدم چرا                                               

          داشتم فراموشت میکردم اماتاصدات رسیدبه گوش من شکستم بی صداچرا

داشتی میرفتی ازخیال من خزون میبردبهارمن دیدم توروخزونم جون گرفت                                         

اون مردسردوساکتی دوباره بانگاه گرم وبی ریابه عاشقی زبون گرفت   

چرادوباره اومدی صداروجون دادی گل بهاروزخم دل دوباره تازه شد                                                

شوق نگاه خسته مودوباره دوختی آخرستاره حسرتم بی اندازه شد          

یاراحتم کن وواسه همیشه دل روبکن زریشه ازخیال سردمن برو                                                      

یاباغبون شوبازگلاروبازنشون بده بهاروتووجودخسته ام برو              

 چه بی پرواعشقم رافریادزدی ونشنیدم؛اوایل آشنایی رابه یادبیاور:توبودی که هرروزازشوق دیدارم می مردی وقدم به قدمم راگل می افشاندی.نفست، قلبت، روحت، عشقت، آرام جانت،همدمت، دنیایت، آخرتت، همه وهمه درمن خلاصه شدوتواین رابه گوشم خواندی.                                                                                

هرروزم راباگلی زینت دادی، رزهای زیبایت راهنوزدارم، عطرنفسهایت هنوزدردفترم است، هنوزگریهُ باران تورایادم می آورد، هنوزقاب عکس خالی روی دیوارتوراصدامیزند.مسلمانی بودی که ازعشقم کافرشدی، خدایم خواندی وعبادتم کردی، به خاطرم مردی وزنده شدی، برای نزدیکی به من، مهاجرشهرم شدی، باتمام دلبستگیهایت وداع کردی تامراداشته باشی ومن!                                                                                                  

بادیدن تمام این دلبستگیها، باوجوداین احساس پاک وخانمان سوزت، باتماشای آب شدن وجودت به خاطرمن، باوجودوساطت گاه وبیگاه همراهانت برای پیونددوبارهُ ما، باوجودتمام حرفهای دوستانت مبنی برغلط بودن جداییمان به خاطرنیازوافرتوبه من،وباوجودتمام چیزهایی که توبهترازمن میدانی وخدابهترازتو، شایدخیلی ساده وبچه گانه، سقفم راازتوجداکردم وبی توجه به فریادت که:"برگرد"، رفتم وبرنگشتم.                                    

                   همیشه می خواستی بدانی علت رفتنم را: مادرگفت فقط یک نگاه به عشق حلال است امامادرنگفت اگرهمان یک نگاه خرابت کردچه کن.فقط گفت ازهوس حذرکن.توازهمان یک نگاه مهرم دردل نشاندی وشروع  به زمزمهُ ترانه های عاشقی کردی ومن که طعم عشق رانچشیده بودم میان دوراهی عشق وهوس، عشقت راهوس خواندم وحذرکردم.مادرتحسینم کردکه اورابه عشقت نفروختم.                                                       

دل رازیرپانهادم وقتی برایت میمردم؛وداعی جانسوزبودوبرای توبس ناگواراترفقط درذهن ثبت شدکه:

بی توبودن رابرای باتوبودن دوست دارم.........                                                                      

روزهاازوداعمان میگذردومادرحالامیگویدومی فهمدکه شایدعشقت عشق بوده نه هوس،تازه متوجه درخودفرورفتنم بعدازوداع باتوشده دیگربرایش ثابت شده که سکوتم تنهاوقتی شکسته می شودکه نامی ازتوببرد.حالامیبیندکه چگونه سرگردان وحیرانمان کرد.خودرامیبخشدکه اینگونه بادلمان بازی کرد؟                                                      

بعدازتواجرای خواسته هایشان هنوزهم برایم واجب بوداما انجام این واجب، مثل گذشته همراه باعشق نبود، فقط برای رفع تکلیف اطاعت ازحرف پدرومادربود.دیگرنتوانستم به آدمهای رنگارنگی که مورد پسندشان بود، نگاه کنم.چون درهریک به دنبال ذره ای ازمهرتومی گشتم وهیچ یک به نظرم عطرت رانداشتند، عشقت رانداشتند، گرمی نفست ومعجزهُ کلامت، فقط مخصوص خودتوست؛ وتو، تویی که هرروزنگاهت رابه نگاهم می دوختی، درجایی قدم می نهادی که جای قدم من بود، ازصبح تاشام بانگاهت به دنبالم بودی، نامه هایت کیسه کیسه درخانه می افتادتاجایی که پستچی هم میدانست عطرنامه هایت را، پشت پنجرهُ اتاقم رابارزمی پوشاندی، جانت رافدایم میکردی، می خواستی بهشت رادردنیابرایم بسازی، خوشبخت ترینم کنی، تویی که حاضربه دیدن اندکی غصه درچهره ام نبودی، تویی که پایم رابوسیدی تانروم، تویی که بی من می مردی، بی من پوچ بودی وهیچ.حالاکجایی؟

کجایی که همدم تنهایی ام شوی؟هم نفس روزبی نفسی، آغوشت کجاست تادرهمان یک ذره جااحساس آرامش کنم، دستهایت کجاهستندتانوازشم کنند،ترانه هایم راسرودم تابیایی وبخوانیشان،اماهمیشه کسی که میرودبازگشتی ندارد،شیرین هم بی فرهادماند ولیلی بی مجنون مردومابی هم، وعده به دیدارقیامت داده بودی.برسروعده بمان که می مانم.                                                                                                                                  

جابرای نوشتن کم است وحرف برای گفتن زیاد.گفته بودی ازحالم بیخبرت نگذارم، باشد.پس ببین مرا، ببین مراکه بی توچه سان نفس میکشم وحال به جایی میروم که توبعدازرفتنم، رفتی.عهدی رامیشکنم که میگفتی تونخواهی شکست، کدام راباورکنم؟ اینکه برسرپیمان هستی یااینکه کلاغهاراست میگویند که.......................................

به راستی عشقی دیگردرسرپروراندی یا بازهم شایعات دارند ذهنم رامیخراشند؟                                       

شعری که گفتی برایت فقط یک شعرساده نیست رابنویسم؟ یادت هست کجابرایم نوشتی اش؟ مینویسمش تاتسلای دل سوخته ام باشد:                                                                                                                       

اگه حتی عطردستای توازیادم بره    یااگه خورشیدچشمای توازیادم بره    دل من تورومی خواد

میدانم منتظرنیم نگاهی ازطرف منی تابازترانهُ عشق رابخوانی، امادیگردرجانم شوقی برای پرواز نمی بینم.شایدمن هم منتظرنگاهی ازجانب توهستم.کاش میشداین قدرسخت نگیرم، کاش می توانستم...........

یادت نره دوستت دارم،خیلی دلم تنگه برات، داروندارم روبگیر،مال خودت،مال  چشات،خورشیدوورداروبیار،آفتابی شوبه خاطرم،قرارمون یادت نره، دیرنکنی منتظرم......

متن امروزخرابت کرد؟داغون شدی؟من راهم همینطور........................................................................

 

 

  
نویسنده : soltane ghalbet ; ساعت ۱٠:٢۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳٠ آذر ،۱۳۸۳

 

تاکوچ من به تو، چیزی نمونده بود                   وقتی نگاه تو، ازگریه می سرود

باتوچه ساده بود، هم آسمون شدن                 وقتی که آینه ها، شعله به شب زدن

چیزی نمونده بود، تاخواب رازقی                  تا نازنسترن، تا فصل عاشقی  

چیزی نمونده بود، باتویکی بشم                     باتورها ازاین آوارگریه شم

من مثل توهنوز، باورنمی کنم                      روزی ازاین قفس،هجرت کنیم به هم

بایدسفرکنم ،ازپشت پنجره                        شاید نگاه تو، ازیادمن بره.....

حرفی نزن به من، ازموج وازنسیم               چیزی نمونده بود، تاهم نفس بشیم.....

 

سخت ترین کاردنیا، قلم دردست گرفتنه ونوشتن؛ همه می نویسن امااثرکسی به یادموندنی ميشه که طعم عشقی پاک روچشیده باشه.هیچ موجودی تا به ذره ای محبت محتاج نباشه، عملی انجام نمیده.هیچ شاعری تاعشقی نداشته باشه، ،شعری نداره ، نویسنده ها هم معشوقشون روتورمانهاشون خلق میکنن وباهاشون زندگی میکنن ومیمیرن.....

هرچیزی دلیلی برای بوجودآمدن داره ودلیل نوشتن من کسی نیست جزتو!تویی که هنوزنمیتونم بگم شناختمت.

شایدباورت نشه اماسوارهایی بودن که بادیدنم ازاسب به زیرافتادن،خیلیهابودن که کمربه ویران کردن بقیه بستن اماتابه من رسیدن خودشون ویران شدن.اماتوتزمن به عشق سزاوارتری.مید ونی چرا؟چون من هنوزتوروندیده، ازاسب به زیرافتادم،

چشمهایت راندیدم وشهلائی اش مراگرفت، لبهایت رانبوسیدم اماسرخی اش آتش به قلبم زد...........

ازتودرذهنم فرشته ای ساختم زیباوباوررناپذیرامادست یافتنی.عاشقانه هایم راباتوداشتم

باتونفس کشیدم، باتوماندم، باتودیدم،،باتوشنیدم، وباتوزمزمه های عشق راسرودم... 

هرکسی برای تقسیم عشقش بامن اومد یه جوری دست ردبه سینه ش زدم تارویاهام روپرپرنکنه.امالپ مطلب یه چیزبود، اونم اینکه قبلا کسیکه ندیده عاشقم کرد،قلبم رواجاره کرده.گفتن ما2 برابرمید یم!گفتم اجاره به شرط تملیک بوده.گفتن فسخش کن، بزن زیرش، گفتم این قرارداد دیگه بامرگ هم فسخ نمیشه.عشقم روبه مسخره گرفتن وگفتن دیوونه ای که عاشق ندیده هایی! آره؛ندیده ها، ارزش عشق ندارن اما

معشوق من ارزش نثارقلبم روداره...................

چشمهایم هنوزوامدارنگاه توست،قلبم سرشارازعطررازقی هاست؛ رزعشقی که به من داده بودی راهنوزدارم، باآنکه خشکیده اما هنوزعطرروزاول رابرایم دارد.می خوانمت وشعرهایم فریادت میزنند؛ دستم رابگیر، بگذارباورکنم ناله هایم رامیشنوی آغوش گرم وپرمهرت رابرایم بازکن که برای گریه کردن می خواهمش، نگاهت رابه کسی نبخش که برای سجده، جایی مقدس ترازچشمانت ،تیافتم........

درجان عاشق من،شوق جداشدن نیست        خوکردهُ قفس را،میل رهاشدن نیست

من باتمام جانم، پربسته واسیرم                     ابیدکه باتوباشم، درپای توبمیرم  

   عهدی که باتوبستم، هرگزشکستنی نیست     

                                                     این رشته تادم مرگ، هرگزگسستنی نیست

به این مردم بی عشق بگوکه عشق چیست؛بگوبامن چه کردی که عاشقت شدم، شایددیگرزخم زبانم نزنند.......

توزمان بی خبریم ازعشق، قلب پرمهرت روبهم هدیه دادی.واون روزنفهمیدم چی روبهم بخشیدی اما حالا:

چونکه ازهمیشه دیوونه ترم، چونکه آبروی عشق رومیخرم، چونکه بدجوری سزاوارتوام، حالاکه حوصله توسرمیبرم:بامن باش.......

باش تابهتروبهترباشم                               باش تاازاین همه سرباشم

باش تاهق هق من بندبیاد                           باش که چشم من آفتاب رومیخواد.........

میترسم ازغلط بودن افکار، میترسم ازفکراینکه مباداشعری که لرزه براندام هرموجودی می انداخت، برتوبی اثرباشد......

گفتم صدایت کنم شایدبشنوی ندای قلبم را،غافل ازاینکه:کری!گفتم اگرعاشق بودی که هیچ، وگرنه به هرشیوه جلویت دلربایی می کنم تاسرانجام مرغ دلت رااسیرم سازم،اما توکوری.ازتوانتظارشنیدن حرف دل داشتم اماتولال بودی ومن نمیدانستم.....

می گویندجواب کلوخ، سنگ است جواب پاره سنگ چیست؟جواب دل سنگ چیست؟چواب عشاق دربه درپشت درخانه چیست؟گفتم دل سنگ داری ولی خودمتهم به داشتنش شدم.بگووبگوکه راه همان بودکه ازاول باهم شروع کردیم.بگوکه قدم درراه کج نگذاشتیم.......

آه ای خدا،دردآشنا،بی اومگردانی مرا      دراین جهان بی وفا،ازعشق لبریزم نما

آخرچرابااین همه لطف وعطا من رازاوکردی جدا

                                           عشقش نشانم دادی ومهرش به دل کردی عطا

آخردل بی تاب من، بی اوچه سان شادی کند

                                           بی دست پرمهرودلش، بایدعزاداری کند

قلبم به سان تکه های شیشه ای صدپاره است

                                           اززهرهجریارخویش،درگوشه ای افتاده است

آخردلم بشکست زان نازکدل شکّرسخن

                                              گویابه جای عاشقی ، این گونه می باید شدن.......

بازهم ناگفته های عشق روبه اسم شعرسرودم وریختم ته متن.دلی که به عشقی زنده نیست، مرده بپندارتاشایدمعجزۀعشق دراواثرکند...........   

 

 

  
نویسنده : soltane ghalbet ; ساعت ۳:۳٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۳ آذر ،۱۳۸۳

بازهم.......

دل آزردگی همیشگی است؟

همه رفتن کسی بامانموندش کسی خط دل مارونخوندش

همه رفتن ولی این دل مارو همون که فکرنمی کردیم سوزوندش

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

گریه کنم یانکنم آخرماجرا رسید گریه کنم یانکنم قصه به انتها رسید

تومی روی وآینه پرمی شودازبی کسی ازمن سفرمی کنی وبه مرگ قصه می رسی

ببین که آب می شودقطره به قطره قلب من مرگ من وقصه ی ماست فاجعه ی جداشدن

توجام راپرمی کنی من خالی ازجان می شوم یک لحظه درچشمم ببین ببین چه ویران می شوم

بعدازتوبامن چه کنم؟ بامن بی پناه تو کجای شب گم شوم؟کجای این عاشق شکن

تومی روی وجان من گورترنم می شود خورشیدکی که داشتم درشب من گم می شود

چیزی نگو به آینه با رازقی حرفی نزن برای بار آخرین تنهانگاهی کن به من .....

ای سفرکرده دلم تنگه برات نغمه پردازهزار چنگه برات

وقتی برسازدلم چنگ می زنی دل من سازپرآهنگه برات

ای سفرکرده من امشب کجاهستم توکجا من کجا تنها به یادتونشستم توکجا

من ازاین فاصله با شوق به خواب دیدن تو چشمای خسته موهرشب کجابستم توکجا

آخه دل گله داره به خاطرت غصه داره چه نواها واسه تویارسفر کرده داره

بغض من بی توصدایی نداره زندگیم شوروصفایی نداره

وقتی نیستی توی این شهرقشنگ دل من میل به جایی نداره

نمی دونم چی بگم که یه ذره ازغم دلم روکم کنه.دنیا همیشه بی وفابوده وهست.فکرکنم همه وبلاگ روباصفحه ی درددل اشتباه می گیرن.آحه یه حس مشترک دارن واون هم اینه که می خوان بگن: زبان شکسته تراست ازقلم نمی دانم که شرح حال به کدامین زبان کنم تقریر

آه ازاین زمونه ی ناسازگار.......چیزی که می خوای رو هیچ وقت نداری..............

کاش یه نفراین قانون مسخره رو نقض کنه

میون خواب وبیداری تورومی دیدم انگاری به من گفتی نشوعاشق که عشق داره گرفتاری

گذاشتی سرروی شونه م به من گفتی نمی دونم چگونه می شه عاشق شد تواین دنیای بیزاری

نباش عاشق نشوعاشق نگوحتی دوسم داری ولی بی عشق چه خواهی کرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

منی که قصه ی عشقمو باتوزندگی دیدم هوای قلبموباتوهوای بندگی دیدم

نپرسیدم نترسیدم منی که عاشقت بودم

چرا گفتی که خواب عشقموروسادگی دیدم؟ چراعاشق ترین بودم توروعاشق نمی دیدم؟

عجب خواب پریشونی تورویای تومی دیدم که حتی آرزوکردم توروهرگزنمی دیدم

نباش عاشق نشوعاشق نگوحتی دوسم داری ولی بی عشق چه خواهی کرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

  
نویسنده : soltane ghalbet ; ساعت ۱٠:٥٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٧ آذر ،۱۳۸۳

عشق

اگر روزی رسد دستم به دامانت کنم جان را به قربانت

ولی بی لطف و احسانت چگونه؟ شوم نا خوانده مهمانت چگونه؟

تو معبود منی بگذار داد از دل بگیرم

پناهم ده که بر سقف حرم منزل بگیرم

تو دریایی ومن تنها غریق مانده در باران

تو فانوس رهم شو تا ره ساحل بگیرم

درین بازار بی مهری به دیدار تو شادم

تو شادم کن که سوز غم رآمد از نهادم

تو میگفتی صدایم کن ز سوز سینه هر شب

صدایت میزنم اما رسی آیا رسی آیا به دادم

کمک کن تا ابد تنها به تو عاشق بمانم

به کوی عاشقی شعر خوش ماندن بخوانم!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  
نویسنده : soltane ghalbet ; ساعت ۱۱:۳٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ آذر ،۱۳۸۳

بی غرض بخونين!

وقتی که رفتم تازه تومی فهمی عاشقی چیه * می شناسی عشقوبعدمن می فهمی عاشقت کیه

عاقبت ازغصه ی تونقش توقصه هامیشم * می رموپیدام نمیشه تنهامثه خدامیشم

وقتی که من عاشق شدم باهمه ی روح وتنم * توخواب وتوبیداریهام نقش دوتاچشم توبود

من به یادتوهمه جاسایه به سایه کوبه کو * آینه ای که دم به دم باتونشسته روبرو

توجونمی توعشقمی قشنگترین بهونه ای * برای زنده بودنم توبهترین نشونه ای

توبهترین دلیل دل برای بودنم شدی * نبودی ازتنم جداکه پاره ی تنم شدی

پرنده ی قشنگ من اگه بیای بهارمیاد * برای این شکسته دل تو سینه بازقرارمیاد

ستاره هاپایین میاندوباره بازسحرمیشه * ازآسمون واززمینبه من میگن که یارمیاد

************************************************************************

محبت شدیدی که سابقا به توابراز می داشتم

دروغ وبی اساس بوده ودرحقیقت نفرت من به تو

روزبه روززیادترمی گردد وهرچه بیشترتورامی شناسم

پستی ووقاحت توبیشتردرنظرو آشکارمی شودو

درقلب خوداحساس می کنم که ناچارباید

ازتودورباشم.من هیچ وقت فکرنکرده بودم که

شریک زندگی توباشم زیراملاقاتی که اخیراباتوداشتم

طبیعت پست وفرومایه وروح پلیدت رابه من آشکارساخت و

بسیاری ازخلقیات وصفات تورابه من شناساندومسلما

خشونت وطبع تندخویت تورابدبخت خواهدکرد.

اگرازدواج ماسربگیردمن همه ی عمرخودرابا

پشیمانی وتندخویی خواهم گذراندوبدون توعمرخودرابا

خوشبختی به سرخواهم آوردودرنظرداشته باش که روح من

باتوهیچ وقت آرام نخواهدشدونفرت ودشمنی من همیشه

متوجه توست وبایداین نکته رابگویموتوهم به آن عمل کنی

مخصوصاتقاضایی که از تودارم این است که مطمئن باش

این نامه راازصمیم قلب می نویسم وچقدرتاسف می خورم اگر

بازهم درصدد دوستی با من برآئی ومزاحم شوی.ضمنا خواهش می کنم

ازجواب این نامه خودداری کنی زیراکه نامه های توسراسر

مزخرف است ونمی توانم بگویم که دارای

لطف وطراوتی شیرین برای من است وبه طورقطع بدان که همیشه

دشمن توهستم وبه شدت ازتومتنفرم وهیچ وقت تصورنمی کنم

دوست صمیمی ووفادارتوهستم!!!!!!!!!!!!!!!!

{اگه نفهمیدی چی به چیه وخواستیاحساس حقیقی من رونسبت

به خودت بدونی ازاول تاآخراین نامه رویه خط درمیون بخون}

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@واین هم یه شعردیگه ازخودم برای چاشنی پایان این متن:

لحظه هارامی گذارم توی یک قاب بلورین لحظه های باتوبودن گشته به ازجان شیرین

نازنینایاریم کن که من ازخودمی گریزم دست مهرت برسرم نه توببین جان مریضم

بندبنددل گسسته توبیابنددلم باش قلب من صدپاره گشته توبیاویاورم باش

خوب دانم خاطرم باخاطرت پیوندخورده نازنینایاریم کن دل به توسوگندخورده

توبگوعهدی که بستی نشکنی تازنده هستی همچورویاهای دیرین ترک من دردل نبستی

دردلت عهدی که بستی ریشه کرده تاهمیشه توبگوبامن قرینی زندگی بی من نمیشه

خواستم ازتوصدایی بهرروزبی صدایی هم نوایی کن به تارم گودلم باتوست راهی

دل به سودای جنون نه چندروزی دربرم باش ازسبک عهدی ملولم جان ویارآخرو باش

سست عهدی رفیقان ناله هایم تاخدابرد ناله ی جانسوزمن رااززمین برکبریابرد

آه من ایزدشنیدوبرزمین باران فرستاد خوبروئی ازپری رویان آن رضوان فرستاد

همرهش این حرزراراهی به سوی خانه ام کرد که عزیزش دارعشقت را.واودیوانه ام کرد

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

خدایابهآنکه دوستش می داری بیاموزکه عشق ازدوست داشتن برتراست

و

به آنکه دوست ترمی داری بیاموز که:دوست داشتن ازعشق برتراست...

 

  
نویسنده : soltane ghalbet ; ساعت ۱۱:٢٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ آذر ،۱۳۸۳